Olympus Pen-F review: niet gek op

Waarom je kunt vertrouwen?

- Zeg hallo tegen de eerste Olympus Pen met ingebouwde zoeker: de Pen-F. Als je 50 jaar geleden rondliep, zou je hem misschien kennen als, nou ja, de originele Pen-F - de half-frame filmcamera die erg lijkt op deze digitale re-work uit 2016.

Er is op dit moment een soort mode gaande met de markt voor compacte systeemcamera's, waarbij de meeste makers - nou ja, alle serieuze in ieder geval, sorry Canon - zich richten op producten met hoogwaardige bouw als kern. We hebben de Fujifilm X-T1 gezien , de Panasonic GX8 en nu Olympus met misschien wel de mooiste van het stel in de Pen-F. Maar dat heeft een prijs: het kost £ 999 voor het lichaam alleen. Yowch.

Een snelle blik en u kunt zien hoe de Pen-F zich onderscheidt van de massa. Dat retro-ontwerp heeft een draaiknop aan de voorkant om aan te passen tussen mono-/kleur-/filteropties, om een ​​duidelijk verschil te maken met de concurrentie. Ga onder de motorkap en er is een nieuwe 20-megapixelsensor, plus een ingebouwd vijfassig beeldstabilisatiesysteem om te laten zien wat het bedrijf kan doen.





Is dat het precedent voor de Pen-F? We hebben met die ene in binnen- en buitenland gefotografeerd om te kijken of er F-ing in de buurt is omwille van visueel ontwerp.

Olympus Pen-F review: Ontwerp

Toen we de Pen-F voor het eerst zagen, was hij in de zwarte en zilveren combo-afwerking (zoals gefotografeerd), waarvan we denken dat deze de meest oogverblindende afwerking is in vergelijking met het volledig zwarte model dat we ter beoordeling hebben ontvangen. Het is eigenlijk verbijsterend dat er geen enkel schroefvlak in de constructie te zien is, afgezien van een half verborgen paar achter het variangle-scherm, waardoor het algehele ontwerpprofiel nogal high-end blijft.



Er zijn extra punten van onderscheid waardoor de Pen-F nog meer opvalt. Van de aan/uit-schakelaar met draaiknop tot de linkerbovenhoek van de camera, tot aan de tonvormige vorm van de zoeker die iets naar achteren uitsteekt. We houden van de metalen wijzerplaten en de aanwezigheid van een vergrendeling op de modusknop bovenaan – hoewel er nog steeds geen vergrendeling is op de belichtingscompensatieknop, wat jammer is. Bij de Pen-F draait alles om zijn genuanceerde details.

olympus pen f review afbeelding 11

Het is echter niet overal perfect. Details zoals de plakkerige flap aan de zijkant of de dinky en samengedrukte knoppen aan de achterkant zorgen ervoor dat het een meesterwerk is dat het voor het eerst verschijnt. Bovendien vinden we het scherm, dat is bevestigd aan een variangle-beugel, een beetje lastig om van de achterkant van de camera te verwijderen. Niet onmogelijk natuurlijk, maar waar de bovenhoek van het scherm het meest toegankelijk is, is het moeilijk om met je vingers langs de rand te graven om het paneel eruit te halen en in een nieuwe positie te manoeuvreren. Niet dat we het te los willen, maar het moet niet zo koppig zijn.

Dus we kloven hier haren, want het Pen-F-ontwerp is prachtig (zeker mooier dan de Panasonic GX8), maar er zijn kleine aanpassingen die ten goede kunnen worden gemaakt.



Olympus Pen-F review: draai aan die knop

Dan is er die grote wijzerplaat aan de voorkant van de Pen-F, wat een bepalend punt van het ontwerp is - hoeveel andere camera's hebben zoiets? Olympus pusht duidelijk zijn in-camera aanpassingsagenda, met vooraf ingestelde Mono, Art Filters, Color Profile en Color Creator-opties die beschikbaar zijn via een snelle draai aan deze knop.

olympus pen f review afbeelding 12

Selecteer 'Art' (d.w.z. Art Filters) en gebruik de duimwielbediening aan de achterkant om tussen verschillende filteropties te schakelen. Het is net Instagram voor de serieuze shooter, met allerlei opties die worden aangeboden. Eigenlijk te veel opties naar onze mening: er moet een manier zijn om de aanbiedingen te verminderen met een aangepast menu, om het eenvoudiger te houden.

'Kleur', een kleurenwiel voor tint/verzadiging waarmee afbeeldingen in aanzienlijke en aanpasbare mate kunnen worden aangepast, is een functie die in de laatste paar generaties OM-D-camera's is gebruikt, maar zo is weggestopt in menu's (dat is een Olympus-special) . Welnu, hij staat nu op de voorgrond en je kunt hem gebruiken om interessante kleurzweem te portretteren en de levendigheid aan te passen.

De nieuwe 'CRT'-modus (Colour Profile) maakt het mogelijk om primaire kleuren op 12 punten binnen het frame te isoleren en hun tint/verzadiging individueel aan te passen. Het is als het plotten van een grafiek, met leuke resultaten, maar het is complex en er is maar één voorinstelling om mee te spelen - als je drie verschillende kleurprofielen wilt voor verschillende scenario's, dan kun je daar niet voor zorgen. Dat lijkt vreemd gezien de buitensporige breedte van Art Filters.

'Mono', dat ook een eigen positie op de wijzerplaat heeft, doet wat je zou verwachten: alle kleuren worden eruit gedraaid voor een weelderige zwart-witopname. U kunt een van de negen kleurenfilters op drie verschillende niveaus van ernst toepassen voor verschillende gefilterde resultaten, wat geweldig is.

Het punt is dat voor de hele tijd dat we de camera gebruikten, het vrij zeldzaam was dat we ooit deze wijzerplaat bereikten. En toen we dat deden, voelden we dat het naar onze smaak een tikje te ver naar de lens was - het is een beetje stijf om met slechts een of twee vingers te gebruiken. Wanneer u echter aanpassingen maakt, kunt u direct op het scherm of via de zoeker zien wat u aan het doen bent, terwijl het achterste duimwiel zorgt voor snelle aanpassing tussen subinstellingen. Ons advies is om wat tijd te besteden aan het instellen van de opties zoals u ze wilt, waardoor u eerder geneigd bent om ze vaak te gebruiken.

olympus pen f review afbeelding 3

Olympus Pen-F review: Prestaties

Olympus heeft een bepaalde manier als het gaat om bedieningselementen in de camera. Als je een ander camerasysteem gewend bent, zal de overvloed aan menu's en locaties van sommigen in het begin waarschijnlijk vreemd aanvoelen. Het enige dat je nodig hebt, is echter een beetje leren, want alles wat je nodig hebt, is bij de hand - of je nu snel toegang hebt tot de belangrijkste bedieningselementen met behulp van de achterste d-pad en twee achterste functieknoppen, of dieper in de menu's graaft.

Operationeel lijkt de Pen-F veel op zijn OM-D-neven, echt waar. Met een oog vast aan die zoeker staat een 81-punts autofocussysteem tot je beschikking. Een eigenaardige functie die we leuk vinden, is dat door met een vinger op het touchscreen aan de achterkant te drukken en deze rond te slepen, je gemakkelijk het focuspunt kunt selecteren, een idee dat is overgenomen uit het OM-D-assortiment.

Even terug naar de zoeker. Dit is een groot probleem in Penland, aangezien de F de eerste in zijn soort is met een vinder, die Fujifilm zou omschrijven als 'afstandsmeterstijl'. We zouden het niet precies zo noemen, afgezien van zijn zijwaarts uitgelijnde positionering, aangezien het een gebruikelijk elektronisch paneel van 2,36 m-punt is. Voldoende scherp om in detail te zien wat er aan de hand is, zelfs als het een microseconde duurt om automatisch te activeren en fysiek niet zo groot is als het aanbod van de competities.

olympus pen f review afbeelding 25

Het focussysteem is: vergelijkbaar met die in de OM-D E-M5 II - de pen is alleen contrastdetectie, hij maakt geen gebruik van het hybride AF-systeem van de topklasse OM-D - wat hem pittig maakt, gewoon niet de allerbeste in zijn klasse. We neigen daarvoor naar de Panasonic G-serie vanwege de Pinpoint-focusmodusoptie.

Met de 17 mm-lens die voor deze test op de Pen-F is bevestigd, moet je voorzichtig zijn met kritische scherpstelling, aangezien close-up niet zijn sterkste punt is en we hebben ontdekt dat de focus achter kan liggen waar het AF-punt suggereert dat het is.

Burst-modus is snel en biedt 10 frames per seconde (10 fps) die 11 fps kunnen bereiken met de elektronische sluiter geselecteerd en beeldstabilisatie uitgeschakeld. We hebben de elektronische sluiter voor een groot deel van onze test gebruikt, omdat dit stil fotograferen en kortere sluitertijden betekent, wat vooral handig is in helderdere omstandigheden wanneer u een wijd open diafragma wilt gebruiken.

Er wordt beweerd dat de levensduur van de batterij rond de 330 opnamen per oplaadpunt ligt, wat niet ver van de telling was. Met wat videowerk, gehannes met menu's en het niet altijd volledig uitschakelen van de camera tussen gebruik, behaalden we 260 opnames in één keer opladen. Door de batterij op te laden in de meegeleverde houder, kunt u gemakkelijk het meeste uit een tweede batterij halen, mocht u een extra batterij kopen. Over het algemeen is de levensduur van de batterij ok, maar niet geweldig.

olympus pen f review afbeelding 29

Olympus Pen-F review: Superstabilisatie

Eersteklas van de functies van de Pen-F is het 5-assige beeldstabilisatiesysteem van Olympus, ontworpen om pitch, yaw, roll en verticale/horizontale verschuiving tegen te gaan. Je kunt het tijdens gebruik echt in actie horen 'borrelen', met een geluid dat, ondanks dat het een beetje irritant is, je zeker laat weten dat het operationeel is.

Het systeem zou goed zijn voor het tegengaan van 5-stops, waardoor het een van de beste systemen op de markt is. En dat is echt voelbaar, vooral in de videomodus, waar het is alsof een virtuele Steadicam de camera vastpakt.

We hebben de Pen-F in sommige donkere omstandigheden gebruikt en hebben gemerkt dat de selectie van langere sluitertijden geen probleem was (afhankelijk van het onderwerp). Een zonsondergangfoto van de skyline van Hong Kong op 1/10e seconde behoudt veel scherpte en behoedde ons voor opnamen met een hogere gevoeligheid dan de geselecteerde ISO 1600. Zeer indrukwekkend. De voor de hand liggende moeilijkheid is echter - zoals bij elk stabilisatiesysteem - dat beweging van het onderwerp zijn eigen problemen kan veroorzaken, zoals we ontdekten bij het fotograferen van een hond die op de schoot van de eigenaar zat (had eigenlijk de sluiterprioriteit moeten selecteren).

olympus pen f review afbeelding 33

Een mogelijk nadeel van het stabilisatiesysteem is dat het niet samen kan werken met lensgebaseerde stabilisatie, als je bijvoorbeeld een Panasonic Micro Four Thirds-lens hebt bevestigd. Het is een kwestie van het een of het ander, in plaats van de lens in staat te stellen horizontale en verticale bewegingen te bestrijden en het lichaam om rollen, stampen en gieren tegen te gaan. Bovendien heeft het een verdere invloed op de levensduur van de batterij, wat een deel van de reden is dat het niet bijzonder lang meegaat.

Olympus Pen-F review: beeldkwaliteit

Onder de motorkap - niet dat je daar gemakkelijk zou kunnen komen, gezien het bijna schroefloze ontwerp - herbergt de Pen-F een 20-megapixelsensor, wat de resolutie voor de Pen-serie verhoogt. Hoewel niet bevestigd, vermoeden we ten volle dat dit dezelfde Micro Four Thirds-sensor is als in de Panasonic Lumix GX8, afgestemd op de normen van Olympus. Daarom domineert de Pen-F in veel opzichten de beeldkwaliteit van Olympus, omdat hij zelfs de OM-D-lijn overtreft. Hoe bevalt het?

xbox een grotere harde schijf

Kortom, heel goed inderdaad. Het komt qua resultaten goed overeen met de Panasonic GX8, met die toegevoegde resolutie die grotere afbeeldingen oplevert dan voorheen in de Pen-reeks zonder duidelijke kosten voor scherpte of aanwezigheid van beeldruis.

olympus pen f review afbeelding 21

De gevoeligheid begint bij ISO 200 - nog steeds geen juiste ISO 100-optie, wat jammer is, maar een voortdurend probleem met de meeste compacte systeemcamera's - en de resultaten zijn helder en duidelijk. Van cheeta's geschoten in Namibië tot teddyberen geschoten bij weinig licht in etalages, tot de wolkenkrabbers die door het gebladerte van Hong Kong pieken, de Pen-F heeft kleur en belichting grotendeels goed aangepakt. Er is wat lichte korrel aanwezig als je de afbeeldingen van dichtbij bekijkt, maar niets onaangenaams.

Ook de hoge ISO-resultaten zijn zeer redelijk. We hebben meestal een maximum gesteld aan ISO 1600, omdat daarbuiten de zichtbare korrel in een meer opvallende mate wordt uitgesproken, vooral bij ISO 6400 - ondanks het feit dat kleurruis grotendeels afwezig is, zelfs in onbewerkte bestanden. We hebben vastgehouden aan ISO 1600 en we hebben honden gefotografeerd op schoot en bij zonsondergang bij weinig licht, waarbij opnamen bij daglicht de meeste ongewenste resultaten verbergen; maar dat gezegd hebbende, zelfs zwarten blijven diep en rijk op dit niveau.

Scherpte bij de lagere ISO-gevoeligheden zal mede afhankelijk zijn van lenskeuze. We hebben de 17 mm f/1.8 overal gebruikt, wat de gebundelde prijs op £ 1199 brengt, waarbij vaak de grootste diafragma-instelling wordt vermeden, gezien de geringe scherptediepte. De resultaten zijn behoorlijk en als het bijzonder goed is - zie het bordje 'niet roken' op de foto aan de muur - is het uitzonderlijk.

olympus pen f review afbeelding 41

Wat Olympus onderscheidt van de concurrentie, zoals we al zeiden, is de overvloed aan in-camera aanpassingen die beschikbaar zijn. Je kunt ze negeren of er gek mee doen, het is helemaal aan jou - en je kunt altijd het originele onbewerkte bestand behouden als je een beetje overboord gaat en het neutrale origineel wilt. Oh, en er is een statief-specifieke modus genaamd High Res Shot die 64-megapixel stillevens kan vastleggen – het is een niche, maar het is geweldig voor specifieke niet-bewegende onderwerpen bij continu licht.

Buiten foto's reikt de videocapaciteit van de Pen-F niet zo ver als zijn concurrenten. De mogelijkheid om 1080p te fotograferen is prima, maar met 4K die elders op de markt sijpelt, is het een verrassing dat deze ultrahoge definitie-optie ontbreekt. De beeldstabilisatie in de videomodus is echter vrij spectaculair voor opnamen uit de hand. Jammer dat de continue autofocus bijna nutteloos is, maar tijdens uitgebreide opname in en uit focus drijft.

Vonnis

Net als met de originele Pen heeft Olympus een nieuwe klassieker gelanceerd in de Pen-F. Het elegante ontwerp is opvallend genoeg om een ​​deel van Fujifilm's retro-stijl schijnwerpers te stelen, zonder afbreuk te doen aan de functieset. Kiezen tussen Panasonic GX8 en Fujifilm X-T1 had net een roet in het eten gegooid.

De levensduur van de batterij van de Pen-F is echter zo-zo en de videomogelijkheden van de camera zijn beperkt in vergelijking met zijn concurrenten. Panasonic biedt een veelzijdigere zoeker, 4K-video-opname- en opname-opties, plus complexere autofocus-opties in zijn GX8/GX80-modellen, terwijl Fujifilm een ​​fysiek grotere zoeker biedt en de strijd aangaat in de retrostijl met zijn X-T1/10 modellen.

Dus is het een kwestie van stijl boven inhoud voor Olympus? Niet echt. Zelfs als je die viervoudige kleur/art-filterschijf niet gebruikt, laat de Pen-F zijn waarde zien dankzij de geweldige 5-assige beeldstabilisatie, 10 fps burst-opnamen en een hoogwaardige 20 MP-sensor. Het probleem is de prijs: zelfs de OM-D E-M5 II van het bedrijf is een meer betaalbare optie, waardoor de Pen-F in een soort limbo terechtkomt.

Interessante Artikelen